Naprawdę zrobiłyście to pierwszy raz? Ta myśl, przychodzi mi do głowy na koniec każdego abażurowego spotkania. Bo powstają rzeczy piękne. Odważne. Subtelne. Czasem zupełnie nieoczywiste. Każdy abażur jest inny. I właśnie to lubię najbardziej. Nie odtwarzamy gotowych projektów. Nie ma jednego właściwego rozwiązania. Tworzymy własne. Jest pomysł. Jest intuicja. Jest własna droga. A na końcu światło zamknięte w formie🤍

To był dla mnie rok zmian. Spełniłam jedno z dziecięcych marzeń — przeniosłam swoje życie do lasu🌲 Zwolniłam. Zmieniłam rytm codzienności, robiąc miejsce na więcej spokoju. Nowe życie. Nowe wyzwania. Powstało kilka autorskich projektów, z których jestem naprawdę dumna ✨ W 2026 rok wchodzę z wdzięcznością i ciekawością tego, co przede mną. Z życzeniem spokoju, odwagi i dobrych decyzji — dla Was🤍 Kasia.

– Pani Kasiu, czy Pani żyje? – Żyję. Tylko offline. – No bo tak mało Pani w tych social mediach… Ano mało. Bo ja robię abażury. Nie nagrywam codziennie – mam zajęte ręce. A kiedy tworzę, chcę być w tym, a nie obok😊 Więc bywa dres, bywa włos w kleju… Tu się tworzy naprawdę🤍

DZIŚ NA STOLE✂️🪡abażur dla dżentelmena. Adam, wieloletni i bliski mi przyjaciel, przyniósł do mojej pracowni lampę po babci ze starym, zniszczonym abażurem. Poprosił o nowe pokrycie. Żadnych wskazówek, żadnych oczekiwań - tylko intuicja i osobowość właściciela jako inspiracja👤